دکتر محمد مشعلی

بسیاری او را پزشک تهیدستان می‌شناختند. دهه‌ها مردمانی را درمان کرد که به‌سختی از پس هزینهٔ درمان برمی‌آمدند.

در درمانگاهش تنها حق‌ویزیتی ناچیز می‌گرفت. هر کس که توان پرداخت همان را نیز نداشت، باز هم درمان می‌شد. برای او پزشکی راهی به سوی شهرت، اعتبار یا ثروت نبود؛ خدمتی بود به کسانی که اغلب کسی را نداشتند.

نقل است که روزی کودکی از او پرسید چرا مادرش باید بمیرد، تنها از آن رو که پولی برای درمان ندارد. این پرسش دیگر رهایش نکرد. از دل همین درد، تصمیمی زاده شد: می‌خواست پزشکِ همین مردم باشد.